Çalışkanlık, Gizli Sığınağımız

Bazen çalışkanlık, gizli sığınağımızdır. Duygularımızdan, yüzleşmekten kaçmanın en sağlıklı yollarından biridir. Çalışırken kendimizle ilgilenmeye genellikle vakit bulamayız. Aslında derinlerdeki bir parçamızın istediği de budur zaten. Tüm tetikleyiciler, dikkat dağıtıcılar hep bu parçamızı memnun eder. Kendi kendimize söylenebiliriz: Hep çok çalışmak zorunda mıyım? Kaderim bu galiba? Neden ben rahatlıkla, kolaylıkla kariyerimde ilerleyemiyorum? Sanırım şansım bu benim? Gibi gibi deli sorular girift olabilir zihninde. Bu soruların da hepsi, senin o gizli parçanı doğrular. Kendini doğrulayan bir döngüde dolaşır durursun.

Aslında hakikat bambaşka olabilir. Acı çekmiyormuş gibi rol yapıyor olabilirsin. Acınla baş edemiyor olmak, sana daha da büyük acı veriyor olabilir. Mutlak yüzleşmeyi olabildiğince erteliyor olabilirsin. Büyümemek, duygularının sorumluluğunu almamak için en iyi bildiğin yolda ilerlemek sana çok daha konforlu geliyor olabilir. Ne dersin?

Bir an çalışmaya ara verip düşünmeye değer 😉

Mucize kal 🙏💜