Veda ve Karşılaşma

Çok değer verdiğim bir dostumdan kitap tavsiyesi aldım. Beni iyi tanımladığını söylemişti. Kitabı açtım ve içimi bir korku sardı. Burada beni bana anlatacak bir şeyler olduğunu anladım ama kendimi hatırlamaktan neden bu kadar korktuğumu anlayamadım. Daha 2 sayfa okumadan gözlerimden yaş akmaya başladı. Hem bilmediğimi sandığım bir benle karşılaşmanın tatlı mutluluğu, hem de bildiğimi sandığım bir benle vedalaşmanın burukluğunun ifadesiydi bu yaşlar.

Her veda bir belirsizlik ve tedirginlik barındırır. İşte o vedayı zorlaştıran şey budur. Acıdan kaçınma arzusu... Bu yüzden olabildiğince direniyoruz vedaya.

Oysa kalbim çoktan başka yerde; vedanın acısı şart olmuş. Öyleyse acıdan mutlulukla geçme vaktidir şimdi 🍀