Meşaleyi Söndürmek — Kadınlar Günü
Anneannem genç yaşta evlenmiş. Eşine ve çocuklarına hizmet ederken kendini düşünmeye fırsat bile bulamamış. Yuvasının "Kraliçesi" olmak yerine hizmetkârlığı kabullenmiş. Tabii bu kabulleniş; değersizlik, yetersizlik, çaresizlik ve görünmezlik getirmiş. Bu duygular altında ezilirken anneme can vermek zoruna gitmiş. Düşürmek için epey uğraşmış. Annemse dirayeti anne karnında öğrenmiş. Anneannemin tüm çabalarına rağmen ilk nefesini bir leğende almış. Annemin akran yeğenleri var. Geniş ailede büyümeye çalışırken annesinin yükünü paylaşmış. Hem bedensel hem de duygusal anlamda annesine ortak olmuş. 4 yaşında babayı kaybetmiş. Annesi gibi genç gelin olmuş. Sevgi ve ilgi eksikliği bir yana; maddi manevi şiddet, aç bırakılma, susturulma vb. zorbalığa maruz kalmış. Çıkış yolu bulamayan kadınlarımızın yaptığı gibi kendini çocuklarına adamayı seçmiş. Kimsenin görmediği, duymadığı bu kadın, kendini görmeyi düşünmemiş bile!
Annemin annesine yaptığı ortaklık, sanki kadim bir gizli sözleşme gibi bana devroldu. Devraldığım bu meşaleyi taşıyarak epey vakit kaybettim, acı çektim. Dünyaya geldiğimde babam yanımda değilmiş. Yoldan geldiğinde de "kız" olduğum için beni görmezden gelmiş. Bana can veren, hayatımın devamı için muhtaç olduğum adam, kız olarak doğduğum için beni değersizleştirdi. O gün "dişi" olmak artık benim için bir tehditti. Kadınlığı reddetmek, hayatta kalmaya eş değer olmuştu. Uzun zaman bebeklerden çok futbol topuyla oynadım. Kızlardan çok erkek arkadaşlarım oldu. Kariyer ve başarı odaklı oldum. Başarılı olursam hayatta kalabilir, onay görebilir ve sevilebilirdim. Beni seven adamlara uzun süre inanmadım. Dışarıdan başarılı, güzel ve zeki olarak görünen kız çocuğunun ardında; anlaşılmak, görülmek, sevilmek için dişiliğini bastırmış o minik bebeğin gözyaşları durmaksızın akıyordu. Derecelere girdim. Sınavlarda birinci oldum ama babam inanmadı. Birinci olmayı bile bir kız çocuğu beceremezdi demek ki...
Bu dünyaya ait miydim gerçekten? Bende imalat hatası olmalıydı. Bir şey yapmasam sorun. Kendim için bir şey yapsam (kitap okumak gibi) yine sorun. Ben hasta annemle, misafirlerle, babamın ihtiyaçlarıyla, evin sorunlarıyla ilgilenmeliydim; çünkü kız çocuğuydum.
Neden mi başarılı oldum? Çünkü suçluluk hissetmeden, etiketlenmeden, yargılanmadan kendim için yapabildiğim tek şey "çalışmak"tı. Herkesçe benim için kabul görmüş tek etkinlik. Kadınlığın hep cezalandırıldığı bu ortamda devraldığım meşaleyi taşımak bana ağır geldi. Toplumsal boyutta hayallerim, kendimden büyük vizyonum vardı. İçsel kimlik çatışmasının ızdırabı katlanılmaz olduğunda kendimle yüzleşmek zorunda kaldım. Terapiye başladım. Her şey öyle düğüm olmuştu ki... Düğümlerin tam ortasında "dişi" parçamı reddetmek vardı. Bazı düğümleri çözdüm, bazılarını kesiverdim. Yıllar içinde ilmek ilmek dişiliğimi ördüm ve yeniden hayat verdim. Fark ettim ki tatminkâr başarı için "kadın" doğamın yaratıcı gücünü sahiplenmeliyim. Bunu yaptığımda ilişkilerim de başarılarım da çok daha doyumlu olmaya başladı. Ve ben o meşaleyi, sonsuza kadar bir daha yanmamak üzere söndürdüm.
Anladım ki gücünü kendinden alan bir kadın olmaya cesaret ettiğimde ne anneanneme ne de anneme ihanet ediyorum. Aksine, yaşadıklarını onurlandırıyor ve kaderlerine saygı duyuyorum. Sadece kendim için farklı bir seçim yapıyorum. Kadın olmak, gücünü kendinden almak demektir. Dişil güç: görünür olma cesaretini gösterebilmek; özgürce gülebilmek; tüm saldırı ve eleştirilere rağmen sevgi ve şefkatle parlamayı seçebilmek; açık kalplilikle sınır çizebilmek; duygularını kalpten ifade edebilmek; üretmek, beslemek, büyütmektir. Artık kadınlığım benim en büyük gücüm. Artık ne babamın ne de bir başka otoritenin onayına ihtiyacım var. Onayımı, kalbimin ve zihnimin birliği veriyor. En yaratıcı fikirlerim ve en doğru kararlarım da bu birlikten geliyor.
Birilerine yaslanma. Onay için birilerine (baban bile olsa) bakma. Sadece kendini hatırla güzel kadın. İçindeki o muazzam yaratım gücünü sahiplen. Kimsenin bir şeyi olmadan önce, kendinin her şeyi ol.
Gücümüzün farkında olduğumuz ve sevgide merkezlendiğimiz mucize günlere... Kadınlar Günümüz kutlu olsun 🌹🌹🌹
